Η εξίσου ιστορική ομάδα της Αθλητικής Ενώσεως Πυριτιδοποιείου (1926) ήταν ο δεύτερος κρίκος της συγχώνευσης, η οποία μαζί με τα ανεξάρτητα σωματεία του Φοίνικα (1942) και της Ενώσεως Αγίου Σπυρίδωνα οδήγησε στη δημιουργία του νέου συλλόγου, που ενσάρκωνε τις ελπίδες των 40.000 κατοίκων του Αιγάλεω για μια καλύτερη ζωή σε εκείνα τα «πέτρινα» από κάθε άποψη χρόνια.

Το Δεκέμβριο του 1947 ολοκληρώθηκε και τυπικά το θέμα της συγχώνευσης, όταν μετά από γενική συνέλευση των τότε μελών της ΑΕ Ιεραπόλεως αποφασίσθηκε να προσχωρήσει το σωματείο στην ΑΕ Πυριτιδοποιείου, που από τον περασμένο Νοέμβριο είχε πια μετονομασθεί επίσημα σε «ΑΙΓΑΛΕΩ ΑΟ», αποκτώντας έτσι όλα τα δικαιώματα (ιδρυτικούς τίτλους, σφραγίδα, μητρώο κ.λ.π.) των προκατόχων της.

Το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο της ομάδας μας απάρτιζαν οι Γεώργιος Μαρτίνης (πρόεδρος), Δ. Διονυσόπουλος και Ν. Μελέας (αντιπρόεδροι), Γ. Δούκας (γενικός γραμματέας), Χ. Μπαντούνας (ταμίας), Γ. Βούρτσης (γενικός αρχηγός). Π. Ιωαννίδης (έφορος) και Γ. Ασλανίδης, Γ. Αρώνης, Γ. Καράγιωργος, Θ. Μπάλδος, Μαγκουνής, Γεωργιάδης (μέλη).

Οι πρώτοι ποδοσφαιριστές προέρχονταν από τον βασικό «κορμό» της Ιεραπόλεως καθώς και επίλεκτα στελέχη των υπολοίπων τριών ομάδων. Ήταν μεταξύ άλλων, οι σπουδαίοι Παπαθανασίου, Ανανιάδης, Μαντικόπουλος, Δημοσθενιάδης, Φοντάνας, Αρώνης, Λυρόπουλος, Αλέκος Κοτσάκης, Μίχος, Γλεούδης, Τελάλης, Στέλιος και Γιώργος Τριανταφυλλίδης.

Ανερχόμενη δύναμη...

• Με πρώτο προπονητή το Μίμη Σέλτσικα, το Αιγάλεω αγωνίσθηκε στη Γ' τοπική Αθηναϊκή κατηγορία, έως το 1948, όταν και κέρδισε την πρώτη προαγωγή της ιστορίας του κατακτώντας πανηγυρικά το πρωτάθλημα με 11 νίκες, μία ισοπαλία και μόλις μία ήττα στους 13 μονούς αγώνες που διεξήχθησαν.
  
  Δύο χρόνια αργότερα η ομάδα φθάνει σε δεύτερη άνοδο, καθώς στις 11 Ιουνίου του 1950 υπερισχύει με σκορ 2-0 της ΑΕ Χαλανδρίου σε αγώνα κατάταξης στη Ριζούπολη και έχει την ευκαιρία να διεκδικήσει την προαγωγή της στη μεγάλη Αθηναϊκή κατηγορία, με αντίπαλο τον Απόλλωνα Αθηνών σε αγώνα «διαβαθμίσεως». Έπειτα από δύο παιχνίδια που δόθηκαν μεταξύ των δύο ομάδων, στις 12 και 16 Ιουλίου του 1950 (3-3 και 4-0 υπέρ της «ελαφράς ταξιαρχίας»), το Αιγάλεω τοποθετήθηκε στη νεοσύστατη Α2 κατηγορία Αθηνών. Στα ιστορικά εκείνα ματς είχαν αγωνιστεί οι θρυλικοί Παπαθανασίου, Γεωργιάδης, Λιοσάτος, Αλεξίου, Μπλάνας, Τούσης, Νικηταράς, Τάκης Αρώνης, Γιουλντούρης, Γ. Τριανταφυλλίδης, Ρουμελιώτης και Β. Χωριανόπουλος.
  
  Η επόμενη τετραετία σηματοδοτείται από τις προσπάθειες του νέου προπονητή Τρύφωνα Τζανετή να χτίσει μια νεανική και τεχνική ομάδα ικανή να πρωταγωνιστήσει και να στοχεύσει ακόμη ψηλότερα. Στις γραφικές «λαμαρίνες» ανδρώθηκε τότε ποδοσφαιρικά μια ολόκληρη φουρνιά αυθεντικών ταλέντων που σύντομα θα υποχρέωναν το πανελλήνιο να ασχοληθεί μαζί τους! Ο Αντώνης Λιβανός, ο Μιχάλης Ιωσηφόγλου, ο Νίκος Μπαϊρακτάρης, ο Γιάννης Μαρδίτσης, ο Κόλλιας, ο Μπαλαξίδης, ο Ζουμπούλης, ο Χρήστος Αντύπας, ο Σάββας Παπάζογλου, ο Μίλτος Παπαποστόλου, ο Στέφανος Χατζητσοπάνης, ο Παντελής Τσάπος, ο Γρηγόρης Αποστολίδης, ο Δημήτρης Γράφας, ο Λάκης Μαραμενίδης, ήταν μόνο μερικά από τα ονόματα των παικτών που αναδείχθηκαν μέσα από τις τάξεις του σωματείου εκείνη την εποχή, διαδεχόμενοι τους παλαιότερους άσσους (Καραμπαλίκη κ.α.).
  
  Το 1954 παρουσιάσθηκε η μεγάλη πρόκληση. Το Αιγάλεω κατέκτησε τον τίτλο της Α2 Αθηνών και είχε τη δυνατότητα να προκριθεί (πάλι μέσω διαβαθμίσεως), στην κορυφαία κατηγορία του Αθηναϊκού ποδοσφαίρου!
  Ο απόηχος των δύο συγκλονιστικών αναμετρήσεων που έλαβαν τότε χώρα (πριν από 50 δηλαδή ολόκληρα χρόνια) μεταξύ του Αιγάλεω και του Αστέρα Αθηνών στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, δεν μπορεί παρά να έχει αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στη μνήμη όσων Αιγαλεωτών τα παρακολούθησαν και βρίσκονται φυσικά ακόμα στη ζωή.
  
  Και αυτό γιατί στο δεύτερο από τα παιχνίδια εκείνα (το πρώτο ματς στις 2 Ιουνίου είχε λήξει ισόπαλο 1-1 και η σύγκρουση επαναλήφθηκε μία εβδομάδα αργότερα) σημειώθηκε ένα πρωτοφανές διαιτητικό «όργιο» εις βάρος της ομάδας μας, που οδήγησε έπειτα από διαμαρτυρίες μηνών στη δικαίωση και την συμμετοχή του Αιγάλεω στην Α' κατηγορία της ΕΠΣ Αθηνών!
  
  Με τον Τζανετή κυρίως στο τιμόνι του, ο σύλλογος μας πέτυχε ανεπανάληπτες επιτυχίες και την πενταετία που ακολούθησε (1955-59), αν συνεκτιμηθεί το γεγονός ότι αναγκαζόταν να δίνει όλους τους αγώνες του στις έδρες των πανίσχυρων αντιπάλων Παναθηναϊκού, ΑΕΚ, Πανιωνίου, Απόλλωνα αφού το μικρό γήπεδο της πόλης μας δεν τηρούσε τις απαραίτητες προδιαγραφές.
  
  Προηγούμενο - Επόμενο >>